Όποιος Έλληνας βρεθεί στο εξωτερικό για πολλές ημέρες νοσταλγεί το σπιτικό φαγητό, το φαγητό της μαμάς, εν πάση περιπτώσει γεύσεις, χρώματα και οσμές με τα οποία μεγάλωσε. Για είκοσι μέρες βρέθηκα σε δύο διαφορετικές χώρες για διαφορετικούς λόγους. Ο πρώτος μου προορισμός ήταν η Ρουμανία. Πείνασα. Την έβγαλα με πατατάκια και σοκολάτες. Ο δεύτερος ήταν η Γερμανία. Καλό το λευκό το wurst, καλό και το doner, καλές και οι βραστές πατάτες, τα άγευστα ζυμαρικά, οι πίτσες και τα ξενέρωτα αλλά φθηνά γλυκίσματα, αλλά κάποια στιγμή αναζήτησα και πραγματικά καλό φαγητό.

Έχω επισκεφθεί διάφορα ελληνικά εστιατόρια σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, κατά κόρον. Πράγα, Σόφια, Βιέννη… Όλα μια χαρά, αλλά όχι και κάτι το εντυπωσιακά ωραίο. Τα πιο πολλά αναδύουν τρομερή καλτίλα και ελλαδίλα. Άλλο να έχεις ελληνική κουζίνα και άλλο ακόμη και το χαλί του εστιατορίου που πατάς να απεικονίζει την ελληνική σημαία!

DSC_3250 DSC_3206 DSC_3422 DSC_3401 DSC_3403 DSC_3359 DSC_3362 DSC_3361 DSC_3353

Το εστιατόρια Poseidon, στη Λειψία της Γερμανίας είναι ελληνικό, αλλά δεν έχει καμία σχέση με τα παραπάνω: Αξιοπρεπής διακόσμηση, εξυπηρετικό προσωπικό, καλοεπιλεγμένη ελληνική μουσική, πάνω απ’ όλα όμως λαχταριστό φαγητό, τόσο καλό που θέλεις να το διαδώσεις και να μοιραστείς την εμπειρία. Το φαγητό στο Poseidon είναι εξαιρετικό και η ιδιοκτήτριά του είναι η καλύτερη εκπρόσωπος της ελληνικής κουζίνας στη Λειψία. Ελληνίδα η ίδια, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι στο μαγαζί.

«Η Λειψία είναι μια πόλη που δεν υπάρχουν πολλοί Έλληνες, έτσι οι κύριοι πελάτες του μαγαζιού είναι Γερμανοί που έρχονται συχνά με τις οικογένειές τους», λέει η κυρία Ευαγγελία Αθανάτου. «Φυσικά, έρχονται και Έλληνες, αλλά το κοινό μας είναι κυρίως γερμανικό».

Το εστιατόριο πρόσφατα συμπλήρωσε τα 12 έτη λειτουργίας του και συνεχίζει με την ίδια όρεξη να νοιάζεται για τη διάδοση της ελληνικής κουζίνας πέρα από τα γεωγραφικά σύνορα της Ελλάδας. Πέρα από το φαγητό, και ο χώρος γύρω από το μαγαζί είναι ιδανικός για την βόλτα οικογενειών όταν ο καιρός είναι καλός, αφού το πίσω μέρος του βλέπει σε μία μικρή λίμνη. Οι μεγάλοι μπορούν να χαζολογούν τρώγοντας και τα παιδιά να παίζουν στο πάρκο της λίμνης.

Η ποικιλία των πιάτων στο μενού είναι εντυπωσιακή και το πρώτο που σκέφτεσαι είναι ότι αποκλείεται να τα έχει όλα. Όταν ρώτησα την ιδιοκτήτρια τι θα γινόταν αν της ζητούσα να μου τα φέρει όλα, γέλασε και μου απάντησε: «θα σας τα έφερνα, φυσικά!». Περιορίστηκα σε μια ζεστή ποικιλία με σαγανάκια, τυροπιτάκια, σπανακοπιτάκια, ταραμά, τζατζίκι, έφαγα μέχρι και τη γαρνιτούρα, μπουγιουρντί, μπιφτέκι με γέμιση φέτας και συνοδευτικό ρύζι βουτύρου, το Gyros Metaxa (γύρος με επικάλυψη τυριών και sauce από Metaxa), πατάτες, φιλέτο κοτόπουλου. Αυτά τα λίγα [και το βράδυ δεν μπόρεσα να κλείσω μάτι απ’ την λαιμαργία μου].

DSC_3320 DSC_3323 DSC_3315 DSC_3311 DSC_3310 DSC_3289 DSC_3269 DSC_3267 DSC_3262 DSC_3247 DSC_3461 DSC_3490 DSC_3506 DSC_3513

Οι Γερμανοί πελάτες ήταν τρισευτυχισμένοι εκεί μέσα. Έβλεπες τα σφιχτά, χρώματος ροζαλί πρόσωπά τους (από το ποτό) έτοιμα να εκραγούν από το μέγεθος του φαγητού και την ταχύτητα με την οποία το κατανάλωναν. Έκανα μια γύρα στα τραπέζια για να δείξω το greek spirit της αγένειας και του θράσους, διακόπτοντας τους πελάτες για να τους ρωτήσω πώς τους φαινόταν το φαγητό και για να τους φωτογραφίσω. Παραδόξως, ήταν αρκετά δεκτικοί και ένθερμοι. Και όλοι, ανεξαιρέτως, μου έλεγαν ό, τι καλύτερο θα μπορούσα να ακούσω. Και μετά έριχναν τα μούτρα τους μέσα στα πιάτα τους. Ο ι Γερμανοί έχουν πολλή πλάκα όταν κάτι τους αρέσει πολύ!

DSC_3457 DSC_3445 DSC_3461

Κείμενο-φωτογραφίες: Φίλιππος Γαβιηλίδης