Το Μικρό Ψάρι είναι η τελευταία ταινία του Γιάννη Οικονομίδη. Όπως σε όλους του τις ταινίες, ο Γιάννης Οικονομίδης επιλέγει χώρους και τοπία με αστικό αλλά ταυτόχρονα περιφερειακό χαρακτήρα. Η Άννα-Μαρία Χατζηστεφάνου είναι φωτογράφος και συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη για να αποτυπώσει την ταινία με τον δικό της τρόπο. «Για μένα ήταν σαν να περπατούσα στα ίχνη κάποιου», λέει η Άννα-Μαρία. Βίωσα την μεταμόρφωση του τοπίου και η εμπειρία ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Ο Γιάννης το μεταμόρφωσε με την ταινία του και στη συνέχεια εγώ με τη φωτογραφία μου. Από τη μια η συνθήκη αυτή μου δημιούργησε περιορισμούς αλλά από την άλλη με απελευθέρωσε και μου έδωσε έμπνευση. Φωτογράφισα και τους ηθοποιούς με την ίδια λογική. Τους μεταμόρφωσα με τον τρόπο μου μέσα από τη φωτογραφία», λέει.

Anna-Maria Xatzistefanou 01

Της ζητάω να μου αφηγηθεί την εμπειρία της από τα μέρη που φωτογράφισε.

«Πήγα σε διάφορα σημεία της Ελλάδας που δεν θα πήγαινα σε διαφορετική περίπτωση», λέει. «Αρχικά, πέρασα πολλές μέρες στο Ολυμπιακό χωριό. Εκεί ήταν το σπίτι του πρωταγωνιστή. Το Ολυμπιακό χωριό είναι ένας χώρος περιφραγμένος αλλά ανοιχτός για όλους. Στην είσοδο υπάρχει αστυνόμευση αλλά μπορεί να μπει ελεύθερα οποιοσδήποτε. Είναι περίεργο μέρος. Από τη μία είναι ένα τοπίο συγκεκριμένο και πολύ ευθυγραμμισμένο και από την άλλη θα συναντήσεις διακοσμητικά κολονάκια στην πλατεία που τα έχουν χτίσει οι κάτοικοι. Το βράδυ είναι ακόμη πιο παράξενα να βρίσκεσαι εκεί. Στο Ολυμπιακό χωρίο μένουν πολλοί άνθρωποι ωστόσο δεν έχει αγορά και δεν θα δεις ανθρώπους να μαζεύονται στις πλατείες και να αράζουν. Η αίσθηση που προκαλεί είναι κάπως κρύα και αφιλόξενη», λέει.

«Πήγα και στον Παρνασσό. Εκεί γυρίστηκαν οι σκηνές που σκάβουν την τρύπα για να αποδράσει ο κρατούμενος. Πρόκειται για το μουσείο Βοξίτη και λέγεται βαγονέτο. Κάνουν εκδρομές τα σχολεία εκεί. Έχει στοές που έχουν εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια και είναι ένα ακόμη πολύ ιδιαίτερο μέρος.

Πήγα και στο Γαλαξίδι  στο Μαλανδρινό, στις φυλακές υψίστης ασφαλείας. Δεν πλησίασα πολύ γιατί δεν επιτρεπόταν αλλά ήταν πολύ περίεργα. Όταν εκτύπωνα τις φωτογραφίες συνειδητοποίησα ότι ήταν ένα πολύ ωμό τοπίο.

20 3a 2b 4c (2) 5b

Το νεκροταφείο τρόλεϊ και λεωφορείων ήταν άλλο ένα μέρος που επισκέφτηκα για να φωτογραφίσω. Ήταν δύσκολοι χώροι. Όλη η περιοχή του Ασπροπύργου είναι έτσι. Είναι ένας άλλος κόσμος, τόσο κοντά στην Αθήνα. Πήγα και σε ένα οροπέδιο πάνω από την Αράχοβα. Το μέρος ήταν γεμάτο με βίλες πολυτέλειας και ήταν παράξενο να βρίσκεσαι εκεί. Γενικότερα το να υπάρχουν τέτοια μέρη σε μια εποχή που η Ελλάδα υπέφερε από την οικονομική κρίση ήταν παράταιρο. Ήταν συγκλονιστικό γιατί οι μεζονέτες ήταν εγκαταλελειμμένες και ενώ περίμενες να βρεις προβατάκια και φύση αντίκριζες το τοπίο με τις μεζονέτες.

Ένα από τα αγαπημένα σημεία που φωτογράφισα ήταν η αρτοποιία όπου δούλευε ο πρωταγωνιστής. Ήταν στην Πετρούπολη. Και τότε ήταν η οικονομική κατάσταση ήταν πιο δύσκολή και όλα ήταν λίγο πεσμένα. Ήταν ένα μίζερο τοπίο με πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους που δούλευαν εκεί και αντανακλούσε την κατάσταση της εποχής.  Στο τέλος της ταινίας πηγαίνουνε στην Λιβαδειά για να φάνε παιδάκια σε μία ταβέρνα. Η ταβέρνα αυτή δεν βρίσκεται στην Λιβαδειά αλλά στην Χασιά κοντά στη Μονή Κλειστών στην Πάρνηθα. Εκεί τα μέρη είναι πανέμορφα και πέρα από το φωτογραφικό ενδιαφέρον είναι ένα μέρος που πρέπει κάποιος να πάει».

16a2 14c 14b
4

Το φωτογραφικό πρότζεκτ  της Άννας-Μαρίας Χατζηστεφάνου «Ταινίας περιήγησις» θα κυκλοφορήσει σε βιβλίο από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη.

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Άννα-Μαρία Χατζηστεφάνου, Αλέξανδρος Ακρίβος

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag